Gegen die Wand (Μαζί Ποτέ, 2004)

Fatih Akin έγραψε και σκηνοθέτησε ένα ωμό νιχιλιστικό ρομαντικό δράμα εκφράζοντας παράλληλα τη δικιά του μεταναστευτική γενιά. Χρυσή Άρκτος στο 54ο Φεστιβάλ του Βερολίνου.

Gegen die Wand Poster

ΟFatih Akin είναι από τις πιο ιδιαίτερες περιπτώσεις στον Γερμανικό κινηματογράφο της τελευταίας δεκαετίας. Έχοντας Τούρκικη καταγωγή και ζώντας έντονα την σύγκρουση διαφορετικών εθνοτήτων στο Αμβούργο, μεταφέρει αυτή την αισθητική απόλυτα στις ταινίες του. Μέσα σε ένα πολύ μικρό χρονικό διάστημα έφερε μία νέα τάση η οποία γρήγορα έγινε αποδεκτή και εκτός Γερμανίας. Το 2004 γυρίζει την πιο γνωστή ταινία του διεθνώς, με τίτλο Gegen die Wand (Head-On / Μαζί Ποτέ) η οποία τον καταξίωσε καλλιτεχνικά ενώ ήταν και εμπορική επιτυχία. Εκτός όλων των άλλων βραβείων που έλαβε, είναι και η τελευταία αμιγώς Γερμανική ταινία που κέρδισε την Χρυσή Άρκτο στο Φεστιβάλ του Βερολίνου.

Gegen die Wand (2)

Ο Cahit (Birol Ünel) είναι ένας 40άρης Τούρκος μετανάστης που ζει αρκετά χρόνια στο Αμβούργο. Η ζωή του μετά τον χαμό της γυναίκας του έχει καταστραφεί, είναι πλέον αλκοολικός, εθισμένος στην κοκαΐνη και θέλει να δώσει ένα τέλος πέφτοντας με το αυτοκίνητό του πάνω σε έναν τοίχο. Γλυτώνει από την σύγκρουση και στην ψυχιατρική κλινική που μεταφέρεται γνωρίζει την Sibel. Η Sibel (Sibel Kekilli) είναι μία 20χρονη Τουρκάλα, γεννημένη στην Γερμανία σε μία πολύ παραδοσιακή μουσουλμανική οικογένεια. Για να ξεφύγει από τους δικούς της έχει κάνει απόπειρα αυτοκτονίας κόβοντας τις φλέβες της. Η Sibel προτείνει στον Cahit να παντρευτούν, ένας λευκός γάμος που βολεύει και τους δύο. Εκείνη θα απελευθερωθεί από τις πιέσεις των δικών της ενώ εκείνος θα έχει κάποια να τον φροντίζει έστω και σε φιλικό επίπεδο. Μία τέτοια συμβίωση όμως δεν μπορεί να οδηγηθεί ποτέ σε κάτι καλό όταν τα συναισθήματα γίνονται έντονα.

Gegen die Wand (3)

Ο τίτλος Gegen die Wand κυριολεκτικά μεταφράζεται ως Κόντρα στον Τοίχο και δεν είναι τυχαίος. Εκτός από το προφανές ατύχημα του Cahit, και όλα τα υπόλοιπα συμβάντα της ταινίας είναι κόντρα με όσα θα έπρεπε. Μπορεί οι δυο τους να είναι τυπικά και θεωρητικά μόνο ζευγάρι, όμως είναι συνεχόμενα τα χτυπήματα που δέχονται και τους επηρεάζουν στον ίδιο έντονο βαθμό. Επιλέγουν να έρθουν με φόρα αντιμέτωποι με όλα όσα ενοχλούν με όλα όσα είναι απαγορευμένα και ίσως ανίερα ενώ ταυτόχρονα τα πάντα, όπως οι ίδιοι, βρίσκονται στα όρια τους. Θρησκευτικές προκαταλήψεις, κοινωνικές συμβάσεις, καταπιεσμένες παραδόσεις, ανισότητα φύλων, καταχρήσεις ναρκωτικών, πράξεις χωρίς λογική, ασυδοσία βίας, άγριο σεξ, παράφορος έρωτας, φονική ζήλια. Όλα βρίσκονται στο κόκκινο, το χρώμα που κυριαρχεί και αισθητικά, όλα δείχνουν ανεξέλεγκτα. Ένα ζευγάρι που δεν θα έπρεπε να βρεθεί ποτέ μαζί ξαφνικά συνδυάζεται με άγνωστο τελικό σκοπό σε ένα σχέδιο που δεν έχει λογική και που κανείς δεν μπορεί να περιορίσει. Η απέλπιδα προσπάθεια για την απόκτηση ελευθερίας σίγουρα μπορεί να οδηγήσει σε λανθασμένες κρίσεις και αντίστοιχα λανθασμένες αποφάσεις. Όταν όμως αυτές συνδυάζονται με μία τόσο αρρωστημένη αλληλεξάρτηση, είναι πολύ πιθανόν να οδηγήσουν ακούσια σε μία εντονότερη συναισθηματική δέσμευση.

Gegen die Wand (1)

Ο Akin από την αρχή της καριέρας του έδειχνε στους Γερμανούς όσα ήθελαν να περάσουν ως απαρατήρητα και ήθελε να ενώσει το χάσμα ανάμεσα στον δικό του κόσμο και τον δικό τους. Μπορεί και ο ίδιος να είναι συμπολίτης τους αλλά η Τουρκική ταυτότητα πολλές φορές υπερισχύει, ακριβώς όπως συμβαίνει και στους ήρωες του. Όσο διχασμένος είναι ο ίδιος ως άτομο είναι και η ταινία του. Το Μαζί Ποτέ είναι συμπαραγωγή με Τουρκία, το δεύτερο μισό της εξελίσσεται στην Κωνσταντινούπολη, οι μισοί διάλογοι είναι στα Τούρκικα και όλοι οι πρωταγωνιστές βρίσκονται ανάμεσα στις δύο αυτές χώρες. Ο κινηματογραφικός συγκερασμός των δύο πολιτισμών γίνεται με μία εντελώς pop αισθητική και ρυθμό. Γρήγορα πλάνα, κοφτές ατάκες και χρόνοι που δεν ανακυκλώνονται γιατί γυρίστηκαν σε πραγματική χρονολογική σειρά, δίνουν ένα δυναμικό ρεαλισμό στο τελικό φιλμ. Επειδή η μουσική έχει καταλυτική επίδραση και το soundtrack είναι εξισορροπημένο ανάμεσα σε Βόσπορο και Δύση. Έτσι η ιστορία διακόπτεται από ιντερμέδια μικρασιατικών κομματιών όπως το Penceresi Yola Karşı ενώ συνεχίζεται με τους Sisters of Mercy και τους Depeche Mode.

Gegen die Wand (4)

Μπορεί το Μαζί Ποτέ να θεωρείθει ελαφρώς φολκλόρ καθώς καλύπτεται από το φαινομενικά εύκολο περιτύλιγμα μιας έθνικ αισθητικής που συνήθως αρέσει. Αν ξεπεραστούν όμως αυτοί οι λογικοί ενδοιασμοί μπορούμε να δούμε πως ο Akin έγραψε και σκηνοθέτησε ένα ωμό νιχιλιστικό ρομαντικό δράμα που προσπάθησε παράλληλα να εκφράσει και τη δικιά του μεταναστευτική γενιά. Μένοντας απόλυτα επικεντρωμένος στον Cahit και στη Sibel επέστρεψε στην συναισθηματική του πατρίδα χωρίς όμως να φύγει ποτέ από την πραγματική του.

Free Comments!