CategoryReviews GR

Io e Te (Εγώ κι Εσύ, 2012)

Ο Bernardo Bertolucci επιστρέφει με ένα συναισθηματικό εφηβικό δράμα και καταφέρνει ακόμα να εντυπωσιάζει τους θεατές του. 

Ain’t Them Bodies Saints (2013)

Ένα folk ρομαντικό crime έπος από τον ανερχόμενο Τεξανό σκηνοθέτη David Lowery που ακολουθεί πιστά την παράδοση του Terrence Mallick. 

Avatar (2009)

Η επιστροφή του James Cameron εγκαινιάζει την 3D εποχή με μία όμως συντηρητική οπτική στο είδος βασιζόμενη σε ένα σχηματικό και κενοφανές σενάριο. 

Amour (2012)

H ταινία-τέλος στην φιλμογραφία του Michael Haneke καθώς ολοκληρώνει τον κύκλο που είχε αρχίσει στην Τριλογία του Συναισθηματικού Πάγου. Χρυσός Φοίνικας στο 65ο Φεστιβάλ των Καννών. 

Gegen die Wand (Μαζί Ποτέ, 2004)

Fatih Akin έγραψε και σκηνοθέτησε ένα ωμό νιχιλιστικό ρομαντικό δράμα εκφράζοντας παράλληλα τη δικιά του μεταναστευτική γενιά. Χρυσή Άρκτος στο 54ο Φεστιβάλ του Βερολίνου. 

Gespenster (Φαντάσματα, 2005)

Το δεύτερο μέρος της Τριλογία του Christian Petzold κινείται στα όρια του ονειρικού ψυχολογικού ρεαλισμού και παίζει πάντα ανάμεσα στην αλήθεια και το φανταστικό. 

No – Torino 30

Ένα βαθιά πολιτικό φιλμ του Pablo Larraín, με έντονα στοιχεία κοινωνικής κριτικής τα οποία μεταφέρονται μέσω του έξυπνου χιούμορ και της υποδόριας ειρωνείας. 

The Wrestler (Ο Παλαιστής, 2008)

O Darren Aronofsky απεικονίζει τον φθαρτό ρεαλισμό που ποτέ δεν μπορεί να συνάδει με ονειρικές ελπίδες του American Dream. Χρυσός Λέοντας στο 65o Φεστιβάλ της Βενετίας. 

Pietà – Venice 69

Το δράμα εκδίκησης του Kim Ki-duk θέτει το θεατή σε μία διαδικασία εσωτερικής αναζήτησης ώστε να βρει αίτια της σημερινής οικονομικής και κοινωνικής κατάστασης. Χρυσός Λέοντας στο 69o Φεστιβάλ της Βενετίας.